woensdag, Groningen
Door: Petra
Blijf op de hoogte en volg uitwisseling
09 Juni 2018 | Nederland, Groningen
Poprad woensdag
Woensdagochtend zijn we met volle moed opgestaan om onze workshop te geven aan een groep veel te irritante bruggers. Na de presentatie over Poprad en het Slowaakse ijshockey gingen we aan de slag, floorballsticks en ballen werden uit de kast gehaald en het partijtje startte. Al gauw zeiden de Slowaken: “mogen wij tegen de winnaar spelen?” En dat hebben ze gedaan, 10 zware minuten waren het maar de Slowaken zijn er met een 0-1 winst als de sterkere partij uitgekomen. De voldoende op CKV was binnen, op naar de stad!
In de middag stond een amusant programma op de planning, een brandende zon in het centrum van de stad. Daar hadden we zin oan! De groep werd gesplitst en wij gingen als eerst de Martinitoren bestijgen. Elke trap was een eitje, elke tree ging ten onder alsof het niks was. De beloning? Een verpletterend uitzicht over ‘t nederige stadje grunn! En wat hebben we genoten! Toen nog al die trappen naar beneden. Aangekomen op de grond hebben we de fiets gepakt en zijn we naar het Hoornsemeer gegaan. Heerlijk hebben we hier gebaden in zowel de zon als in het water. Vele uren hebben we doorgebracht, maar er is een tijd van gaan en er is een tijd van komen en helaas was de tijd van gaan gekomen. Slaapzacht
T(h)om
Woensdagochtend zijn we met volle moed opgestaan om onze workshop te geven aan een groep veel te irritante bruggers. Na de presentatie over Poprad en het Slowaakse ijshockey gingen we aan de slag, floorballsticks en ballen werden uit de kast gehaald en het partijtje startte. Al gauw zeiden de Slowaken: “mogen wij tegen de winnaar spelen?” En dat hebben ze gedaan, 10 zware minuten waren het maar de Slowaken zijn er met een 0-1 winst als de sterkere partij uitgekomen. De voldoende op CKV was binnen, op naar de stad!
In de middag stond een amusant programma op de planning, een brandende zon in het centrum van de stad. Daar hadden we zin oan! De groep werd gesplitst en wij gingen als eerst de Martinitoren bestijgen. Elke trap was een eitje, elke tree ging ten onder alsof het niks was. De beloning? Een verpletterend uitzicht over ‘t nederige stadje grunn! En wat hebben we genoten! Toen nog al die trappen naar beneden. Aangekomen op de grond hebben we de fiets gepakt en zijn we naar het Hoornsemeer gegaan. Heerlijk hebben we hier gebaden in zowel de zon als in het water. Vele uren hebben we doorgebracht, maar er is een tijd van gaan en er is een tijd van komen en helaas was de tijd van gaan gekomen. Slaapzacht
T(h)om
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
